• Płytki kamionkowe
• Płytki ceramiczne na podłogi
• Podłogi z płytek
• Układanie podłogi
• Lastryko na podłogę
• Mozaika
• Poza tym podłogi układane z kostek mozaiki

Płytki ceramiczne na podłogi

Płytki ceramiczne wyrabiane są ze specjalnie dobranych glin i domieszek, starannie rozdrabnianych, mielonych i szlamowanych. Formowanie przeprowadza się na prasach hydraulicznych o dużym nacisku, a następnie wypala w bardzo wysokiej temperaturze.

Otrzymywane w ten sposób płytki są trwałe, a poszczególne serie mają jednakowe wymiary i zabarwienie. Dodatkową ich zaletą jest możliwość układania z bardzo wąskimi spoinami. Dzięki temu płytki ceramiczne są stosowane do wykonywania posadzek w jednolitych tonacjach kolorystycznych i o regularnej linii, czyli charakterystycznych dla współczesnych wnętrz. Zimne w dotyku płytki ceramiczne stanowią jednak świetny materiaf na trwałą posadzkę, która jest odporna na działanie wilgoci i zanieczyszczenia. Do wykonywania nawierzchni na zewnątrz stosuje się płytki mrozoodporne. Szkliwione płytki ceramiczne są bardzo śliskie, na przykład pod wpływem zawilgocenia lub niewłaściwej konserwacji, dlatego do wykonywania posadzek w kuchniach lub łazienkach należy stosować płytki matowe lub profilowane. Zużyta glazura wygląda niezbyt efektownie, natomiast płytki matowe w wyniku ścierania stają się coraz gładsze. Płytki ceramiczne nie są bardzo drogie i łatwo je zdobyć.

Piękno płytek ceramicznych tkwi w bogactwie kolorów, kształtów, wzorów i faktur. Imitującą łupek skalny paletę kolorów ziemi dopełniają żywe barwy w rozmaitych odcieniach, a także — często poszukiwane — biele, szarości i głęboka czerń. Także wzornictwo jest zróżnicowane: od oryginalnych, ręcznie malowanych ornamentów po seryjnie nanoszone desenie, inkrustacje i reliefy. W odróżnieniu od terakoty, płytki ceramiczne nie nabierają szlachetnego wyrazu wraz z wiekiem. Jednak wytrzymałość posadzek z płytek ceramicznych czyni je materiałem bardzo poszukiwanym. Płytki ceramiczne produkuje się w seriach o jednakowych wymiarach i kolorach. Wykonywane z nich podłogi dobrze prezentują się we współczesnych wnętrzach.

Płytki z różnych serii dają efekt rozmaitości faktur. Płytki zdobione techniką enkaustyczną mają dłuższą historię,
niż sugerowałby to — powszechnie im przypisywany — związek z epoką wiktoriańską. Nakładanie farb na podkład z wosku stosowano już bowiem w starożytnym Egipcie, następnie sztukę tę rozwinęli mnisi w średniowiecznej Brytanii, a efekty ich pracy można jeszcze zobaczyć w wielu starych kościołach i budynkach sakralnych. Wiktoriańskie nawiązania do gotyku znajdziemy w motywach, którymi ozdabiano płytki wytwarzane w XIX wieku. Ich produkcję przemysłową rozwinął w 2. połowie minionego stulecia Herbert Minton, dzięki czemu stały się one popularnym materiałem do wykonywania posadzek w hallach, na werandach i tarasach. Podłogi zdobione enkaustą wyszły z mody na początku XX wieku, wiele z nich użyto jako podkładu pod podłogi z innych materiałów. Ich odsłonięcie i odnowienie przywraca element architektoniczny typowy dla zabytkowego charakteru budynku. W sprzedaży są dostępne płytki ceramiczne imitujące oryginalne ornamenty wiktoriańskie. Prawdziwe płytki zdobione enkaustą są jednolicie gładkie, matowe i kruche. Z wiekiem odbarwiają się, przechodząc od czystej bieli do delikatnych szarości bądź żółci. Łatwo się plamią, dlatego powinny być impregnowane; wymagają również ostrożnego transportu.